15 Ιουλ 2026

Βάλε φαντασία

Είδα ένα reel προχθές που στάθηκε αφορμή για τούντες σκεψεις. (Θυμίζει 2013 η φάση, που με την καθε αφορμή εκαμναμε ποστ).
Ήταν ένα ριλ που κάποια εκδήλωση που συμμετειχαν παιδιά που ασχολουνταν με τη ρομποτική (εντα φρουτο τζιαι τούτο. Παλιά ελαλουσαμεν για καποιο οτι μεγαλωσε με πιάνο και γαλλικά. Πλέον εν ρομποτική τζιαι μουσική ενσυναισθηση ξερωγω). Ας μεν μπω στις λεπτομέρειες για την εκδήλωση να μην φωτογραφήσω. Ερωτουσαν κάποια παιδιά τί θα εκαμναν αν είχαν ένα ρομπότ φίλο
Τζιαι εκαμεν μου εντύπωση που τα παιδιά είπαν για βοήθεια στα μαθήματα τζιαι στις δουλειες του σπιτιού (;) !!
Κάπως εστεναχωρησαν με οι απαντήσεις τουτες για 2 λόγους. Ο πιο ρομαντικός λόγος εν η έλλειψη φαντασίας. Γιατί να μεν παν στο φεγγάρι, να παίξει μαππα για να πιασει πρωταθλημα η ομάδα τους, να χτίσουν δεντροσπιτο, ό,τιδηποτε άλλο που να έχει χάζι τζιαι να μην είναι αποτέλεσμα της καταπίεσης στην οποια υποβαλλουνται τα παιδιά.
Ένας δεύτερος λόγος εν η πιο απλή έλλειψη κατανόησης των δυνατοτήτων. Ζούμε σε μερες που καθε μέρα ακουμε για τις δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης. Τζιαι οι πλειστοι που μας απλώς χρησιμοποιουμεν την ως μηχανή αναζήτησης, δημιουργίας φωτογραφιών τζιαι κάτι άλλα εξισου βασικά. Αντιλαμβάνομαι ότι μάλλον οι προσδοκίες μου μπορεί να μην είναι ρεαλιστικές αλλά διαπιστώνω ένα κενό στην εκπαίδευση ή εστω στα ερεθίσματα των συνεντευξιαζόμενων. Εξεραμε οτι η εκπαίδευση στην Κυπρο δεν ακολουθεί τις εξελίξεις αλλά τουτο το περιστατικό μου φάνηκε σαν επαρκής απόδειξη του φαινόμενα.

ΥΓ. Δεν ξέρω τι ηλικίες εκαμες εικονα φιλε αναγνωστη για τα παιδιά (πε μου) αλλά να σου πω ότι ήταν γυρω 7-8 χρονών. Η -πλέον συνταξιούχος- νηπιαγωγος μάνα μου θεωρεί οτι εν αρκετά νεαροί οι μιτσιοί για να έχουν ετδι φαντασία. Δεν έχω πειστεί να είμαι ειλικρινης

25 Ιουν 2026

Σαν άλλος Μίδας(;)

Πριν καμιά εικοσαριά χρόνια εξεκίνησε η μάμα μου μια πολλά όμορφη παράδοση. Ετύπωνε κάθε Δεκέμβρη σε μια Α4 καμιά θκιο φωτογραφίες που συγκεντρωσεις οικογενειακές της περασμένης χρονιάς, τζιαι έβαλλεν τζιαι κανένα σιροπιαστό γνωμικό ή απόφθεγμα για την οικογένεια τζιαι την αξία της. Στην πίσω όψη έγραφε τα γενέθλια του κάθε μέλους της οικογένειας (μιλούμε για το σόι όλο, κάπου 40 άτομα τότε). Άφηνε λλιο τόπο μπροστά τζιαι μετά την πλαστικοποιηση εκολλαν ενα ημερολογιο που τζιεινα τα θρησκευτικά με τα ποιηματακια που πίσω, που ξεκολλας μια κολλούα κάθε μέρα. Ενα αντιγραφο για το κάθε σπίτι 
Τα χρόνια πέρασαν, έχανε την υπομονή της με τα γραφικά στη word, μεγαλώσαμε τζιαι εμείς με την αδερφή μου, αναλάβαμε το προτζεκτ.
Η οικογένεια μεγάλωσε. Τα ξαδερφακια, παντρεύονται, γεννούν. Πλέον αριθμούμε 80+ άτομα, 20 αντίγραφα.
Έφτιαξε τζιαι η αδερφή μου την οικογένειά της, 3 μωρά πισω τ'άλλου, πού ώρα για τεθκια.
Τζιαι έμεινε πάνω μου η ευθύνη για κάτι τόσο όμορφο. Να μαζευκω τες φωτογραφίες των αρραβωνων τζιαι των γάμων  εγώ που μπορεί να μεν παντρευτώ ποτέ. Με την έγκρισή τους τουλάχιστον. Να βάλω τες φωτογραφίες των νεογέννητων. Εγώ που δε θα έχω ποτέ δική μου οικογένεια. Όπως την διανοούνται τουλάχιστον.
Σαν τιμωρία Ολυμπιων θεών. Που σίγουρα υπάρχει κάποιος μύθος με κάποια τιμωρία που ο θνητός είναι τόσο κοντά σε ο,τι ποθεί,χωρίς να μπορεί ποτέ να το γευτεί.

3 Ιαν 2026

Αναγνώσματα 2025

 Αφού εν το έκαμα τα προηγούμενα 5 χρόνια που ξανάπιασα το διάβασμα πιο ζεστά (παρόλο που ήθελα κάθε χρόνο), είπα να το κάμω φέτος. Ο στόχος είναι πάντα 18 βιβλία. Δεν ξέρω πώς θα μπορούσε να είναι κάτι σημαντικά μεγαλύτερο, εν κανούν οι ώρες. Κυρίως διαβάζω μυθιστορήματα μεσαίου μεγέθους (200-300 σελίδες) τζιαι αν κόψω δρόμο μες στο χρόνο, παίρνω κανένα μεγαθήριο - σε αντίθετη περίπτωση επιλέγω πιο μικρά. Αλλά προσπαθώ να βάλω τζιαι κανένα άλλο είδος μέσα για εμπλουτισμό τζιαι να έχω πάντα 1-2 Ελληνικά. Καταπίεση σε όλα. Τζιαι ενώ χρησιμοποιώ την πλατφόρμα goodreads για να κρατώ λοαρκασμό, θέλω να φύω που τζιαμέ αφού εν ιδιοκτησία της Αμαζον. Θα γίνει τζιαι τούτο κάποτε.

Εν θα γράψω για όλα τα βιβλία. Μόνο τζιεινα που μου αφήσαν κάποια εντύπωση, καλή ή κακή. Η σειρά εν η χρονολογική (Γεν - Δεκ)

Middlesex - Jeffrey Eugenides: o συγγραφέας έγραψε και το the virgin suicides και κινούμαστε πάλε σε παρόμοιο περιβάλλον. Οικογένειες σε μικρή κοινωνία με εντονο ψυχισμό των χαρακτήρων. Παρακολουθούμε κατι Ελληνοαμερικάνους, 3 γενιές να εξελίσσονται που την καταστροφή της Σμύρνης ως το τέλος του 20ού αιώνα. Δεν είναι ιστορικό βιβλίο. Το κύριο θέμα αν δεν το ψηλιάστηκες αναγνώστη είναι ΛΟΑΤΚΙ+. Τζιυλά πολλά ωραία αν και μεγαλούτσικο

Sorrow and bliss - Meg Mason: Εντονο το στοιχείο της ψυχικής υγείας και της μητρότητας, ή μάλλον της καταπίεσης για μητρότητα και ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή. Θα βάλω κάποιο trigger warnings.

Ducks, Newburyport - Lucy Ellman: Νομίζω θα σας πω να το αποφύγετε όπως ο διάολος το λιβάνι αλλά εν συναρπαστικό στην ανάγνωση. Εν εθκιάβασα παρόμοιο πράμα. 1,000 σελίδες τζιαι είναι ούλλο οι σκέψεις μιας νοικοκυράς με τους συνειρμούς, τους προβληματισμούς της. Νοιώθεις ότι εν εχει καν τελείες το βιβλίο Ένα απόσπασμα για να καταλάβετε τι εννοώ. Εν τούντο πράμα για τις 900 που τες 1000 σελίδες. 

"THE FACT THAT the raccoons are now banging an empty yoghurt carton around on the driveway, the fact that in the early morning stillness it sounds like gunshots, the fact that, even in fog, with ice on the road and snow banks blocking their vision, people are already zooming around our corner, the site of many a minor accident, the fact that a guy in a pickup once accidentally skidded into our garage, and next time it could be our house, or a child, Wake Up Picture Day, dicamba, Kleenex, the fact that a pickup truck killed Dilly, the fact that she’d successfully dodged cars for three whole years, the fact that she knew all about cars, but during that time the traffic grew, the fact that it’s crazee now, the fact that after she got killed the kids painted a big warning sign with a big black cat on it and stuck it right by the fence, but nobody notices it, the fact that they’re all going too fast to see it, ♫ When the cat died we had catnip tea ♫, the fact that failure to yield causes one in five accidents in Ohio, the fact that car crashes are up twenty percent since 2009, haw tree, buckeye, black walnut, hickory, butternut, the fact that Stacy’s old enough to handle the road but the other kids aren’t, the fact that a little boy was killed in his bed just the other day by a skidding car crashing into his house, Ben asleep, the fact that there are two cardinals right now in the lilac tree, the fact that eleven percent of Americans carry on driving when the fuel-tank-empty light comes on, the fact that you’d think it’d be more like eighty percent"

Evenings and Weekens - Oisin McKenna: πολλά ευχάριστο βιβλίο με πολλές ιστορίες μιας χούφτας Λονδρέζων ένα πολύ ζεστό Ιούνη. Οικογενειακές σχέσεις, ερωτικές, επαγγελματικές. Ό,τι ζουν οι άνθρωποι. Τούντα βιβλία μου αρέσκουν. Ερούφησα το

Trespasses - Louise Kennedy: Δώσ' μου δράμα στη Β. Ιρλανδία 80ς και πάρε μου τη ψυχή. Τούτο έχει λλίο ρομάντζο παραπάνω μέσα (ενώ το Say Nothing που διάβασα πέρσι εν πολλά πιο μες στα πολιτικά δρώμενα). Τωρά και μινι-σειρά στο BBC

God: An Anatomy - Francesca Stavrakopoylou: Τούτο εθκιάβασα το που σπόντα που μου το χάρισε ένας συνάδελφος. Κυριολεκτικά μιλά για την ανατομία του Θεού. Πόδια, χέρια, μύτη, πέος κτλ. Ενδιαφέρον, το βρήκα κουραστικό και μεγάλο. Δεν είναι μυθιστόρημα, δοκίμιο ίσως; Δε συστήνεται για θρήσκους, χριστιανούς και μη

The White Tiger - Aravind Adiga: Παρακολουθούμε ένα κακομάζαλο Ινδό που πασχίζει για μια καλή ζωή. Φεύκει που το χωριό, νεκατώνεται με την ΄καλή' κοινωνία. Εύκολα γίνεται ταινία

Η Κυρά της Λαπήθου - Γιάννης Νικολάου: Λοιπόν, σαν λογοτεχνικό έρχο το βρήκα πολλά φτωχό. Εννοώ για λεξιλόγιο, προτάσεις. Εν προφανές ότι εν το έγραψε επαγγελματίας συγγραφέας. Αλλά εν εντάξει, προσπερνούμεν το διότι έννεν για τούτο που το διάβασα αλλά για την ιστορία αυτή καθεαυτή. Ιστορία του 74 που δεν ήξερα προσωπικά. Πρέπει να γνωρίζουμε τούντες ιστορίες. Το 74 έννεν τόσο μακρινό τζιαι σύντομα εν θα έχουμε άλλους να τα πουν που πρώτο χέρι. Τα συναισθήματα του συγγραφέα έννεν καθόλου κρυφά σε κανένα σημείο. Εύκολα κάποιος ΄τρίτος' θα μπορούσε να το περιγράψει προπαγάνδα. Εν αμφισβητώ τα γεγονότα που περιγράφει τζιαι τις φρίκες που περασαν οι ήρωες (διπλής ανάγνωσης), μιλώ για τον τόνο του συγγραφέα. Το συστήνω.