Ήταν ένα ριλ που κάποια εκδήλωση που συμμετειχαν παιδιά που ασχολουνταν με τη ρομποτική (εντα φρουτο τζιαι τούτο. Παλιά ελαλουσαμεν για καποιο οτι μεγαλωσε με πιάνο και γαλλικά. Πλέον εν ρομποτική τζιαι μουσική ενσυναισθηση ξερωγω). Ας μεν μπω στις λεπτομέρειες για την εκδήλωση να μην φωτογραφήσω. Ερωτουσαν κάποια παιδιά τί θα εκαμναν αν είχαν ένα ρομπότ φίλο
Τζιαι εκαμεν μου εντύπωση που τα παιδιά είπαν για βοήθεια στα μαθήματα τζιαι στις δουλειες του σπιτιού (;) !!
Κάπως εστεναχωρησαν με οι απαντήσεις τουτες για 2 λόγους. Ο πιο ρομαντικός λόγος εν η έλλειψη φαντασίας. Γιατί να μεν παν στο φεγγάρι, να παίξει μαππα για να πιασει πρωταθλημα η ομάδα τους, να χτίσουν δεντροσπιτο, ό,τιδηποτε άλλο που να έχει χάζι τζιαι να μην είναι αποτέλεσμα της καταπίεσης στην οποια υποβαλλουνται τα παιδιά.
Ένας δεύτερος λόγος εν η πιο απλή έλλειψη κατανόησης των δυνατοτήτων. Ζούμε σε μερες που καθε μέρα ακουμε για τις δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης. Τζιαι οι πλειστοι που μας απλώς χρησιμοποιουμεν την ως μηχανή αναζήτησης, δημιουργίας φωτογραφιών τζιαι κάτι άλλα εξισου βασικά. Αντιλαμβάνομαι ότι μάλλον οι προσδοκίες μου μπορεί να μην είναι ρεαλιστικές αλλά διαπιστώνω ένα κενό στην εκπαίδευση ή εστω στα ερεθίσματα των συνεντευξιαζόμενων. Εξεραμε οτι η εκπαίδευση στην Κυπρο δεν ακολουθεί τις εξελίξεις αλλά τουτο το περιστατικό μου φάνηκε σαν επαρκής απόδειξη του φαινόμενα.
ΥΓ. Δεν ξέρω τι ηλικίες εκαμες εικονα φιλε αναγνωστη για τα παιδιά (πε μου) αλλά να σου πω ότι ήταν γυρω 7-8 χρονών. Η -πλέον συνταξιούχος- νηπιαγωγος μάνα μου θεωρεί οτι εν αρκετά νεαροί οι μιτσιοί για να έχουν ετδι φαντασία. Δεν έχω πειστεί να είμαι ειλικρινης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου